Metody odstraszania nornic

Metody odstraszania nornic mogą obejmować rośliny zapachowe, bariery zapachowe i mechaniczne oraz działania organizacyjne. Skuteczność może zależeć od skali szkód, pory roku i konsekwencji stosowania wybranej metody.

Rośliny o silnym zapachu mogą:

• odstraszać nornice dzięki lotnym związkom: szachownica cesarska 2, czarny bez 1, rumianek lekarski 1, czosnek 2, mięta 1, gorczyca 1, rącznik pospolity 1, wilczomlecz 1, porzeczka czarna 1, nostrzyk 2.

Strefy buforowe z roślin mogą ograniczać migrację gryzoni, gdy są sadzone w pasach wokół grządek i nasadzeń wrażliwych.

Wsypywanie karbidu do korytarzy 1 może odstraszać nornice zapachem gazów powstających po kontakcie z wilgocią.
Użycie świec dymnych 1 może wypłaszać nornice z zasiedlonych tuneli.
Zalewanie tuneli gnojówką z czarnego bzu 1 może zniechęcać do powrotu dzięki intensywnemu zapachowi.
Włożenie ząbków czosnku do tuneli 1 oraz obsadzenie ogrodu czosnkiem 1 może zniechęcać nornice lokalnie.
Wsypywanie do tuneli cynamonu 2 może działać zapachowo i utrudniać ponowne zasiedlenie.

Zalewanie tuneli wodą 1 może wypłukiwać nornice i przerywać system korytarzy.
Zakopywanie i zadeptywanie tuneli 1 może niszczyć korytarze i utrudniać ich odnawianie.
Przekopywanie całej gleby 1 może przerywać sieć tuneli i redukować liczbę kryjówek.
Unikanie grubej warstwy ściółki 1 może ograniczać schronienia i zmniejszać atrakcyjność stanowiska.

Budowa odstraszacza dźwiękowego 1 oraz proste rozwiązania jak puszka na drucie 1 mogą emitować wibracje i zakłócać aktywność nornic.
Zwierzęta domowe mogą:

• redukować presję gryzoni: psy 1 i koty 1 mogą zniechęcać nornice poprzez patrolowanie terenu.

• Łączenie roślin zapachowych z okresowym niszczeniem korytarzy może zwiększać skuteczność i ograniczać powroty.
• Działanie punktowe w miejscach świeżej aktywności (świeże kopczyki, zapadające się tunele) może skrócić czas interwencji.
• Rotacja metod i utrzymywanie porządku wokół grządek może zmniejszać atrakcyjność siedliska dla nornic.