Predyspozycje genetyczne do celiakii

Predyspozycje genetyczne do celiakii mogą zwiększać prawdopodobieństwo choroby, ale rozpoznanie może wymagać złożonej oceny objawów i badań. Proces diagnostyczny może łączyć testy genetyczne, serologiczne i histopatologiczne, a leczenie po potwierdzeniu choroby może opierać się na diecie bezglutenowej.

HLA-DQ2/DQ8 może potwierdzić chorobę dodatnim wynikiem badania genetycznego 1. Badanie histopatologiczne wycinków jelita cienkiego może potwierdzić występowanie celiakii 1. Obecność przeciwciał we krwi może świadczyć o występowaniu celiakii 1. Atrofia kosmków jelitowych może świadczyć o występowaniu celiakii 1. Zespół złego wchłaniania oraz biegunki mogą świadczyć o występowaniu celiakii 1.

Objawy ze strony przewodu pokarmowego mogą:

• obejmować biegunki 1, zaparcia 1, wymioty 1, nudności 1 i wzdęcia 1
• powodować utrzymujący się dyskomfort w jamie brzusznej 1
• prowadzić do zespołu złego wchłaniania 1 i utraty masy ciała 1

Objawy pozajelitowe mogą:

• obejmować ogólne osłabienie i przewlekłe zmęczenie 1
• manifestować się jako zmiany skórne 1

Leczenie celiakii może polegać na wdrożeniu diety eliminacyjnej (bezglutenowej) 1. Produkty bezglutenowe są w pełni bezpieczne dla osób z celiakią 1. Spożywanie piwa może być problematyczne dla osób z celiakią 1.

Uwarunkowania genetyczne mogą przyczyniać się do przedwczesnej menopauzy 1, co w niektórych przypadkach może współistnieć z chorobami autoimmunologicznymi. Predyspozycja HLA może zwiększać ryzyko celiakii, ale jej obecność może nie oznaczać pewnego rozwoju choroby; pełna ocena może wymagać korelacji z objawami, serologią i histologią.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.