Przeszczepy a kandydoza
Przeszczepy mogą wiązać się ze zwiększoną podatnością na zakażenia oportunistyczne, w tym kandydozę. Ryzyko to może wynikać głównie z osłabienia odpowiedzi immunologicznej oraz stosowanego leczenia po transplantacji. W praktyce znaczenie może mieć także współistnienie innych czynników ryzyka i szybkie rozpoznanie objawów.
Związek przeszczepów z ryzykiem kandydozy
Przeszczepy narządów mogą sprzyjać rozwojowi kandydozy 1.
Leki immunosupresyjne mogą:
Po transplantacji ryzyko zakażeń grzybiczych może wzrastać także z powodu długotrwałego osłabienia odporności, hospitalizacji, zabiegów inwazyjnych oraz konieczności ścisłego leczenia wspomagającego.
Dodatkowe czynniki ryzyka
Inne czynniki mogą:
- zwiększać podatność na kandydozę w przypadku cukrzycy 1
- sprzyjać rozwojowi kandydozy podczas antybiotykoterapii 1
- zwiększać ryzyko kandydozy przy stosowaniu glukokortykosteroidów 1
- zwiększać ryzyko kandydozy przy stosowaniu inhibitorów pompy protonowej 1
Nagromadzenie kilku czynników jednocześnie może dodatkowo zwiększać prawdopodobieństwo zakażenia i może utrudniać kontrolę objawów.
Objawy i postępowanie wspierające
Kandydoza może:
- powodować zmęczenie 2, bóle głowy 1, problemy z koncentracją 1 i objawy depresyjne 1
- objawiać się serowatymi upławami w przypadku kandydozy pochwy 1
Modyfikacja diety może:
- pomagać w leczeniu kandydozy przez odstawienie przetworzonej żywności 1
- wspierać postępowanie przez ograniczenie cukrów prostych 2
- wspierać postępowanie przez ograniczenie produktów mlecznych 1
- pomagać przez ograniczenie alkoholu 1
U osób po przeszczepie wszelkie objawy infekcji mogą wymagać szybkiej konsultacji, ponieważ w tej grupie zakażenia mogą przebiegać ciężej i mogą wymagać indywidualnego leczenia.
To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.