Skutki strachu

Strach może pełnić funkcję ochronną i może mobilizować do działania, ale jednocześnie może obciążać organizm i może zaburzać codzienne funkcjonowanie. Krótkotrwały strach może wspierać szybką reakcję, natomiast przewlekły strach może nasilać napięcie i może pogarszać samopoczucie.

Układ nerwowy i hormonalny może:

• aktywować reakcję walki lub ucieczki z przyspieszeniem tętna i oddechu
• podnosić poziom hormonów stresu (np. adrenaliny i kortyzolu)
• zwiększać czujność kosztem spadku zdolności do długotrwałej koncentracji

Fizjologia może:

• powodować napięcia mięśniowe i drżenie
• wywoływać potliwość, suchość w ustach i „gęsią skórkę”
• wpływać na problemy żołądkowo-jelitowe oraz wahania apetytu

Myślenie i uwaga może:

• zawężać pole uwagi na bodźce zagrożenia
• zwiększać katastrofizację i czarne scenariusze
• utrudniać pamięć roboczą i podejmowanie decyzji

Emocje i zachowanie może:

• nasilać unikanie sytuacji wywołujących lęk
• prowadzić do drażliwości i pobudzenia
• wywoływać trudności ze snem i odpoczynkiem

Przewlekły strach może:

• osłabiać odporność i sprzyjać częstszym infekcjom
• zwiększać ryzyko dolegliwości bólowych napięciowych i migren
• pogarszać relacje społeczne przez wycofanie i konflikty
• obniżać wydajność pracy i nauki przez zmęczenie i prokrastynację
• zwiększać ryzyko zaburzeń lękowych i obniżonego nastroju

Strategie krótkoterminowe mogą:

• wykorzystywać oddech przeponowy do obniżenia pobudzenia
• stosować uziemianie zmysłowe (np. liczenie bodźców)
• wprowadzać ograniczenie bodźców i krótkie przerwy

Strategie długoterminowe mogą:

• wzmacniać higienę snu i regularną aktywność fizyczną
• wykorzystywać techniki poznawcze do kwestionowania zniekształceń
• budować wsparcie społeczne i plan reakcji na stresory

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.