Właściwości wilgotnych siedlisk

Wilgotne siedliska mogą obejmować mokradła, torfowiska, bagna i podmokłe łąki, a ich wspólną cechą może być wysoka dostępność wody w podłożu lub na powierzchni. Takie środowiska mogą wyróżniać się specyficznymi warunkami glebowymi, odmiennym składem gatunkowym i dużym znaczeniem przyrodniczym. Ich funkcjonowanie może też wpływać na obieg wody oraz lokalny mikroklimat.

Wilgotne siedliska mogą:

• mieć wysoki poziom uwilgotnienia podłoża
• okresowo lub stale pozostawać zalane
• charakteryzować się ograniczonym dostępem tlenu w glebie
• sprzyjać gromadzeniu materii organicznej
• tworzyć warunki dla wyspecjalizowanych gatunków roślin i zwierząt

Wilgotne siedliska mogą:

• retencjonować wodę i spowalniać jej odpływ
• wspierać różnorodność biologiczną
• stanowić miejsca rozrodu, żerowania i schronienia dla wielu organizmów
• wpływać na łagodzenie lokalnych wahań temperatury
• uczestniczyć w naturalnym oczyszczaniu wody

Wilgotne siedliska mogą być:

• wrażliwe na osuszanie
• podatne na przekształcenia związane z melioracją
• narażone na zanieczyszczenia wód i gleb
• zagrożone przez urbanizację i zmianę sposobu użytkowania terenu

Degradacja wilgotnych siedlisk może:

• prowadzić do spadku liczby gatunków
• zaburzać lokalny obieg wody
• ograniczać zdolność terenu do magazynowania wilgoci