Zasady testów jednostkowych

Testy jednostkowe to technika w inżynierii oprogramowania polegająca na sprawdzaniu poprawności działania pojedynczych, najmniejszych jednostek kodu, takich jak funkcje czy metody. Zasady testów jednostkowych obejmują tworzenie testów, które są izolowane, powtarzalne i automatyczne, aby umożliwić szybkie wykrywanie błędów. Testy te powinny być jednoznaczne, niezależne od siebie oraz łatwe do utrzymania i uruchamiania.

Zasady testów jednostkowych określają sposób projektowania, uruchamiania i wykorzystywania testów w procesie tworzenia oprogramowania. Obejmują między innymi szybkość testów, ograniczenie zależności od I/O, dokumentowanie zachowania aplikacji oraz wspieranie zmian architektonicznych.

Testy jednostkowe i TDD

Testy jednostkowe sprawdzają małe fragmenty kodu w izolacji, dlatego ich wykonanie powinno być szybkie i przewidywalne.

  • Nie mogą korzystać z operacji wejścia-wyjścia (I/O), takich jak odczyt plików, połączenia z bazą danych czy komunikacja sieciowa.
  • W podejściu TDD testy powinny wykonywać się w czasie krótszym niż sekunda, aby szybka informacja zwrotna była częścią codziennej pracy.

Testy BDD i logika biznesowa

Testy BDD opisują zachowanie aplikacji w sposób zrozumiały także dla osób spoza zespołu programistycznego.

  • Mogą służyć jako dokumentacja działania aplikacji.
  • Mogą również pełnić funkcję listy zmian w aplikacji.
  • Pomagają zweryfikować prawidłowość logiki biznesowej.

Automatyzacja i refaktoryzacja

Automatyczne testy jednostkowe mogą pomóc bezpieczniej przepisać mikroserwis.

  • Podczas refaktoryzacji warto zachować działające testy, aby szybko wychwytywać niezamierzone zmiany zachowania.
  • Nową funkcjonalność można dodać jako osobny moduł, co może zmniejszyć ryzyko regresji.

Twierdzenia w tym opracowaniu