Działanie immunosupresyjne

Działanie immunosupresyjne oznacza osłabianie lub hamowanie aktywności układu odpornościowego. Bywa wiązane z leczeniem chorób autoimmunologicznych, kontrolowaniem stanu zapalnego oraz zwiększoną podatnością na infekcje.

Układ odpornościowy

Lektyny mogą działać immunosupresyjnie, a nieszczelne jelito może osłabiać układ immunologiczny. Witamina D3 może regulować funkcje limfocytów T, natomiast zaburzenia snu mogą zmniejszać ilość limfocytów. Nietolerancja na produkty może zmniejszać produkcję przeciwciał, a zmniejszanie ich produkcji może prowadzić do osłabienia układu odpornościowego.

Stany zapalne i autoimmunologia

Żywokost może działać przeciwzapalnie, podobne działanie może mieć imbir, a aloes ma działanie przeciwzapalne. Niecierpek pospolity może hamować autoagresję immunologiczną. Wodór może redukować zapalenia w organizmie, a dieta imitująca post może zmniejszać stan zapalny. Polifenole i jod mogą mieć działanie przeciwzapalne. Suplementacja witaminą D może zmniejszać reaktywność reumatoidalnego zapalenia stawów. Mydlnica lekarska może mieć działanie przeciwzapalne.

Infekcje i mikroorganizmy

Pasożyty mogą obniżać odporność.

Alergie i nadwrażliwość

Nagietek lekarski może zmniejszać reakcje alergiczne. Odpowiednie nawodnienie organizmu może łagodzić objawy alergii.

Leki i działania niepożądane

Środki chemiczne obniżające gorączkę mogą blokować działanie układu odpornościowego. Leki immunosupresyjne mogą także sprzyjać utracie kolagenu. Przyjmowanie leków immunosupresyjnych może sprzyjać rozwojowi kandydozy oraz nadmiernemu rozrostowi Candida albicans.

Bezpieczeństwo i przeciwwskazania

Nadmiar żelaza może upośledzać działanie układu immunologicznego. Ilość żelaza w organizmie stanowi istotny aspekt bezpieczeństwa.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.

Twierdzenia w tym opracowaniu