Zaburzenia gospodarki mineralnej

Zaburzenia gospodarki mineralnej mogą dotyczyć równowagi elektrolitów i pierwiastków niezbędnych do prawidłowego działania mięśni, nerwów, kości oraz układu krążenia. Ich przyczyny mogą być związane zarówno z dietą, jak i z chorobami przewlekłymi, zwłaszcza nerek. Objawy mogą być nieswoiste, dlatego znaczenie może mieć całościowa ocena stanu organizmu i codziennych nawyków.

Niedobór wapnia może:

• wywoływać zawroty głowy 1
• prowadzić do zmniejszenia krzepnięcia krwi 1
• objawiać się bólami mięśni 1
• być związany z zaburzeniami rytmu serca 1

Niedobór magnezu może:

• prowadzić do skurczy mięśni 3
• być przyczyną miażdżycy 11

Niedobór potasu może:

• objawiać się osłabieniem mięśni 11
• powodować ból i skurcze mięśni 1
• zwiększać senność 1
• prowadzić do zwiększonego wydalania moczu 1
• zwiększać ciśnienie tętnicze krwi 2
• powodować problemy trawienne 1
• zwiększać ryzyko cukrzycy typu 2 1 i insulinooporności 1

Niedobór fosforu może zwiększać ryzyko osteoporozy 1, a niedobór boru może prowadzić do nadmiernej kumulacji wapnia w organizmie 1.

Choroby nerek mogą:

• być przyczyną osteoporozy 1
• ograniczać efektywność witaminy D 1

Spożywanie nadmiaru soli może zaburzać pracę nerek 1, a konsumpcja niewystarczającej ilości produktów bogatych w wapń może prowadzić do niedoboru wapnia 1. Zaburzenia gospodarki mineralnej mogą też wpływać na równowagę kwasowo-zasadową, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nawodnienie organizmu.

Tężyczka może obniżać poziom elektrolitów we krwi 1, a hipermagnezemia może być przeciwwskazaniem do kąpieli w chlorku magnezu 1.

Zaburzenia mineralne mogą zwiększać ryzyko refluksu 1. W praktyce mogą one współwystępować z osłabieniem, gorszą tolerancją wysiłku, zaburzeniami pracy mięśni i większą podatnością na powikłania metaboliczne.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.