Parkinson

Choroba Parkinsona to przewlekłe schorzenie neurodegeneracyjne charakteryzujące się postępującą utratą komórek nerwowych i zaburzeniami ruchowymi. Przyczynom i przebiegowi przypisuje się czynniki genetyczne, środowiskowe i metaboliczne, a różne substancje i interwencje bywają oceniane pod kątem wpływu na ryzyko, progresję i objawy.

Choroba Parkinsona łączy się zarówno z czynnikami środowiskowymi, jak i wyborami żywieniowymi, które mogą modyfikować ryzyko jej rozwoju 1.

• Ekspozycja na toksyny może prowadzić do choroby Parkinsona.
• Spożycie soi może zwiększać ryzyko Parkinsona 1.

W chorobie Parkinsona dieta i konkretne napoje mogą łączyć się z ryzykiem zachorowania oraz tempem zmian w układzie nerwowym.

• Niedobór witaminy D może zwiększać ryzyko wystąpienia choroby Parkinsona 1.
• Kawa może opóźnić degenerację komórek nerwowych w tej chorobie 1.
• Picie kawy może jednocześnie zmniejszać ryzyko wystąpienia Parkinsona 2.
• Zielona herbata może zmniejszyć ryzyko rozwoju schorzenia 1.
• Wysokie spożycie antocyjanów — barwników obecnych m.in. w jagodach, wiśniach czy czerwonych winogronach — może zmniejszać ryzyko rozwoju choroby Parkinsona 1.

W chorobie Parkinsona część osób szuka wsparcia w związkach o potencjale antyoksydacyjnym i suplementach, które mogą wpływać na energię komórkową i stres oksydacyjny.

• Kreatyna bywa włączana jako wsparcie terapii, bo może być pomocna w chorobie Parkinsona 1 i może wspomagać leczenie 1.
• Koenzym Q10 przypisuje się działanie spowalniające rozwój choroby Parkinsona 1 oraz ogólnie chorób neurodegeneracyjnych 1.

Roślinne związki o działaniu neuroaktywnym bywają wykorzystywane jako wsparcie przy objawach i przebiegu chorób neurodegeneracyjnych, w tym Parkinsona.

• CBD może pomóc przy Parkinsonie 1.
• Olejek CBD bywa również wymieniany jako wsparcie w chorobach neurodegeneracyjnych 1.
• Bakopa drobnolistna może pomagać leczyć chorobę Parkinsona 11.
• Tę roślinę łączy się także z potencjałem przeciwdziałania chorobom neurodegradacyjnym 1.
• Miłorząb japoński może zmniejszać ryzyko chorób neurodegeracyjnych 2.

Choroby neurologiczne, w tym Parkinson, mogą powodować skurcze mięśni 1.

• Skurcze pojawiają się napadowo lub w określonych sytuacjach, często nasilają się przy wysiłku i stresie, a u niektórych osób towarzyszą im ból i sztywność.
• W przebiegu parkinsonizmu skurcze mogą dotyczyć kończyn, stóp i palców, a także mięśni karku; potrafią zaburzać chód, utrudniać wykonywanie precyzyjnych ruchów i pogarszać sen.
• Objawy bywają mylone z dyskinezami lub dystonią; rozróżnienie ich po czasie występowania, charakterze ruchu i związku z dawkowaniem leków ułatwia dobór postępowania.
• Dzienniczek objawów oraz obserwacja wyzwalaczy (odwodnienie, nagłe zmiany pozycji, długie przerwy w ruchu) pomagają ocenić częstość i kontekst skurczów.
• Niejednokrotnie ulgę przynoszą łagodne rozciąganie, powolne rozgrzewanie mięśni i dbanie o nawodnienie; przy utrzymujących się dolegliwościach potrzebna jest konsultacja z neurologiem w celu doprecyzowania leczenia.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.