Autoregulacja informacji

Autoregulacja informacji może oznaczać samodzielne ustalanie zasad oceny, filtrowania i rozpowszechniania treści. W praktyce może pomagać ograniczać chaos informacyjny, ale może też wpływać na zakres dopuszczalnych opinii i interpretacji. Znaczenie tego zjawiska zależy od przyjętych kryteriów, przejrzystości procedur oraz możliwości odwołania od decyzji.

Autoregulacja informacji może polegać na samodzielnym sprawdzaniu faktów i ocenianiu treści przez podmioty, które zarządzają obiegiem informacji. Taki model może porządkować komunikację i może ułatwiać ograniczanie treści uznawanych za nieprawdziwe lub szkodliwe.

Autoregulacja sprawdzania faktów może prowadzić do prywatnej cenzury 1, zwłaszcza gdy kryteria moderacji są niejasne, niespójne lub trudne do zweryfikowania. Problem może dotyczyć także nierównego traktowania podobnych treści oraz ograniczonej przejrzystości decyzji.

Aby autoregulacja informacji mogła działać w sposób bardziej przewidywalny, może wymagać jasno opisanych zasad, rozróżnienia między błędem a opinią oraz procedur korygowania decyzji. Istotne może być też dokumentowanie powodów ograniczania treści i zapewnienie użytkownikom możliwości odwołania.