Metody określania biodostępności

Biodostępność opisuje, jaka część składnika lub substancji może zostać wchłonięta i wykorzystana przez organizm. Forma związku, skład posiłku oraz procesy trawienia i metabolizmu mogą wiązać się z biodostępnością.

Metody oceny biodostępności

Badania in vivo mogą określać biodostępność. Poszczególne formy magnezu mogą różnić się przyswajalnością, a jabłczan magnezu może mieć większą biodostępność niż cytrynian magnezu.

Czynniki zwiększające wchłanianie

Bioflawonoidy mogą poprawiać przyswajanie witaminy C, a czosnek, cebula i rozmaryn mogą zwiększać biodostępność likopenu.

  • Zamrożenie owoców może zwiększać biodostępność antocyjanów.
  • Organiczne formy magnezu, takie jak cytrynian, mogą cechować się wyższą przyswajalnością.
  • Kwaśne środowisko może sprzyjać wchłanianiu witaminy C.
  • Wapno może zwiększać przyswajalność witaminy B12.
  • Odpowiednie nawodnienie może wspomagać trawienie i wchłanianie składników pokarmowych.

Czynniki ograniczające wchłanianie

Zaburzenia flory jelitowej mogą upośledzać wchłanianie składników odżywczych, w tym witamin. Upośledzone wchłanianie może prowadzić do niedoborów.

  • Kwas fulwowy może ograniczać wchłanianie pestycydów z pokarmu oraz metali ciężkich.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.

Twierdzenia w tym opracowaniu