Korzyści zdrowotne kontaktu ze słońcem

Kontakt ze światłem słonecznym odnosi się do ekspozycji skóry i oczu na promieniowanie emitowane przez Słońce. Promieniowanie to obejmuje różne długości fal, w tym światło widzialne, ultrafioletowe oraz podczerwone. Oddziaływanie to jest naturalnym elementem środowiska, który wpływa na organizmy żywe, w tym ludzi. Kontakt ze słońcem jest istotnym czynnikiem w procesach biologicznych zachodzących w organizmie.

Kontakt ze słońcem wpływa na funkcjonowanie organizmu, między innymi na syntezę witaminy D oraz rytm dobowy. Bywa także wiązany z kondycją skóry, samopoczuciem i regulacją niektórych procesów hormonalnych.

Wpływ słońca na organizm

Kontakt ze słońcem może być korzystny dla zdrowia.

Słońce może pomagać regulować hormony, w tym gospodarkę kortyzolowo-melatoninową.

Witamina D i zdrowie

Słońce może zwiększać poziom witaminy D w organizmie.

Niewystarczająca ekspozycja na słońce może prowadzić do niedoboru witaminy D, a szyba może blokować produkcję tej witaminy pod wpływem światła słonecznego.
Z wiekiem spada zdolność skóry do syntezy witaminy D i jej wchłaniania.
Witamina D może zmniejszać ryzyko zachorowania na nowotwory i im zapobiegać, a także hamować powstawanie przerzutów nowotworowych.
Może również obniżać śmiertelność w przypadku chorób nowotworowych.
Witamina D może opóźniać procesy starzenia się oraz obniżać poziom kortyzolu.
Suplementacja witaminą D może korzystnie wpływać na zdrowie.
Witamina D3 może chronić kości podczas przyjmowania glikokortykosteroidów.
Niedobór witaminy D może sprzyjać pojawianiu się stanu zapalnego w uchyłkach jelita.

Skóra i starzenie

Promieniowanie słoneczne może powodować starzenie skóry.

Promieniowanie UVA może uszkadzać włókna kolagenowe, które odpowiadają za jej sprężystość.
Nadmiar słońca może powodować przebarwienia skóry, a same przebarwienia mogą być symptomem przedawkowania słońca.
Witamina A może zapobiegać starzeniu skóry wywołanemu promieniowaniem słonecznym.
Osoby korzystające z solarium mogą być narażone na przedwczesne starzenie się skóry.

Oparzenia słoneczne

Promieniowanie UVB może prowadzić zarówno do podrażnień skóry, jak i do jej poparzeń.

Likopen może zmniejszać ryzyko oparzeń słonecznych.
Przy poparzeniach słonecznych wskazana może być suplementacja witaminą C oraz witaminą E.
Skutki oparzeń słonecznych może niwelować olej z czarnuszki.
Ziele żywokostu może łagodzić oparzenia słoneczne, a w regeneracji skóry może pomóc sok wyciśnięty z żywego aloesu.
Na oparzenia słoneczne można stosować okłady z kwasu borowego, owsianki, nagietka, zimnego kefiru lub zimnej maślanki.
Kąpiel w occie jabłkowym może pomóc złagodzić oparzenia słoneczne.
Przy poparzeniach słonecznych można sięgnąć po maści z kwasem hialuronowym poprawiającym poziom nawilżenia naskórka.
Na łagodne oparzenia słoneczne u dzieci może pomóc ekstrakt z cebuli i czosnku.

Ochrona przed promieniowaniem

Filtry UV mogą chronić skórę przed starzeniem się i zmniejszać ryzyko powstawania zmarszczek.

Mogą także chronić skórę przed nowotworami oraz ograniczać ryzyko przebarwień podczas stosowania retinolu.
Mniszek lekarski może pomagać blokować szkodliwe promienie UVB.
Masło kakaowe może chronić skórę przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym, a olej z pestek malin — przed promieniowaniem UV.
Astaksantyna może chronić skórę przed działaniem promieni UV.
Olej z kiełków pszenicy, olej ze słodkich migdałów oraz olej z migdałów mogą zawierać ochronne filtry SPF.
Podobne właściwości mogą mieć oliwa z oliwek i olej z awokado.

Dieta i antyoksydanty

Kontakt ze słońcem może wpływać na obecność i działanie niektórych witamin oraz antyoksydantów w organizmie.

Promieniowanie słoneczne może powodować rozkład witaminy C.
Likopen może chronić skórę przed promieniowaniem słonecznym, zwiększać jej odporność na działanie promieni UV oraz chronić komórki przed tym promieniowaniem.
Witamina E może chronić przed promieniowaniem słonecznym.
Selen może odwracać uszkodzenia skóry wywołane promieniowaniem ultrafioletowym.

Światło i samopoczucie

Światło słoneczne może pomagać zmniejszać poziom kortyzolu, czyli hormonu związanego między innymi z reakcją organizmu na stres.

Szczególne znaczenie może mieć poranna ekspozycja na światło, która może obniżać poziom kortyzolu w ciągu dnia.

Bezpieczeństwo i przeciwwskazania

Bezpieczny kontakt ze słońcem wymaga uwzględnienia zarówno stosowanych preparatów, jak i indywidualnych przeciwwskazań.

Preparaty chroniące przed słońcem mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka skóry, a kremy z filtrem UV mogą prowadzić do jego rozwoju.
Oxybenzone, składnik niektórych preparatów chroniących przed słońcem, może prowadzić do rozwoju raka skóry, powodować zatrucie organizmu oraz wywoływać problemy hormonalne.
Oxybenzone może także przyczyniać się do reakcji alergicznych skóry i endometriozy.
Używanie oxybenzone przez kobiety w ciąży może prowadzić do przewlekłych chorób u dzieci oraz powodować niedorozwój płodu.
Stearynian butylu, stosowany jako składnik preparatów chroniących przed słońcem, może wywoływać zaburzenia funkcjonowania komórek skóry, powodować powstawanie zaskórników i wywoływać reakcje uczuleniowe.
Preparaty z filtrem UVB mogą powodować zaburzenia w produkcji witaminy D.
Arcydzięgiel litwor może zwiększać wrażliwość skóry na promienie słoneczne, podobnie jak Dong Quai.
Pelagra może nasilać się pod wpływem słońca.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.