Toksyczność metali ciężkich

Toksyczność metali ciężkich dotyczy szkodliwego wpływu pierwiastków takich jak rtęć, kadm, ołów czy aluminium na organizm. Może wiązać się z zanieczyszczeniem żywności, wody i środowiska oraz z kumulowaniem się tych pierwiastków w tkankach i narządach.

Źródła i drogi narażenia

Metale ciężkie mogą trafiać do organizmu wraz z żywnością oraz wodą. Pokrzywa może akumulować metale ciężkie i dostarczać miedź, nikiel, kobalt, żelazo, wapń oraz molibden. Różne produkty spożywcze i zasoby wodne także mogą stanowić źródło narażenia.

  • Orzechy brazylijskie mogą kumulować bar i rad.
  • Ryby mogą zawierać metale ciężkie.
  • Wody gruntowe mogą być skażone metalami ciężkimi.
  • Mak polny może być źródłem cynku.
  • Bataty mogą zawierać miedź.
  • Ryż może zawierać arsen.

Kumulacja i skutki zdrowotne

Metale ciężkie mogą powodować uszkodzenia wątroby. Zanieczyszczenia środowiska mogą nasilać stres oksydacyjny, a substancje toksyczne mogą kumulować się w gruczołach endokrynnych.

  • Kolendra może ograniczać kumulowanie kadmu w wątrobie, a buraki mogą zmniejszać odkładanie się ołowiu w wątrobie.
  • Spożywanie produktów zanieczyszczonych metalami ciężkimi może prowadzić do rozwoju mięśniaków macicy.
  • Cytrynian glinu może po latach odkładać się w mózgu i powodować chorobę Alzheimera, a nadmierna ekspozycja na związki glinu może być toksyczna dla mózgu.
  • Metale ciężkie mogą być przyczyną wypadania włosów.
  • Tiomersal może zwiększać ryzyko autyzmu, a metale ciężkie w diecie matki mogą powodować autyzm.
  • Duża masa ciała może prowadzić do zwiększonego gromadzenia toksyn, a w tkance tłuszczowej mogą gromadzić się ich największe ilości.
  • Antymon może być toksyczny dla człowieka.

Usuwanie i wiązanie toksyn

Spirulina może pomagać w usuwaniu rtęci z organizmu, a chlorella — w oczyszczaniu organizmu z metali ciężkich.

  • Kwas fulwowy może usuwać kadm z organizmu, a zeolit klinoptylolit może oczyszczać organizm z metali ciężkich.
  • Czystek, kwercetyna, kurkuma i hibiskus mogą pomagać w usuwaniu metali ciężkich lub toksyn z organizmu.
  • Chrzan może oczyszczać organizm z toksyn.
  • Skrzyp polny może ograniczać odkładanie się glinu, a kwas cytrynowy może wiązać aluminium znajdujące się w czarnej herbacie.
  • Witamina C może neutralizować metale ciężkie, natomiast N-acetylocysteina może zmniejszać ich wpływ na organizm.
  • Węgiel aktywny może neutralizować niektóre substancje toksyczne spożyte w zbyt dużych ilościach.
  • Parafina może utrudniać usuwanie toksyn z organizmu.

Ochrona wątroby i nerek

  • Kozieradka pospolita może pomagać chronić nerki przed toksycznym działaniem aluminium.
  • Ocet jabłkowy może zmniejszać uszkodzenia wątroby wywołane związkami rtęci, aronia może zapobiegać uszkodzeniom wątroby wywołanym metalami ciężkimi, a spirulina niebieska może wspomagać oczyszczanie wątroby z metali ciężkich.

Składniki odżywcze i niedobory

Niedobory cynku i żelaza mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie organizmu. Niedobór żelaza może prowadzić do przewlekłego zmęczenia i zwiększonej drażliwości. Niedobór cynku może prowadzić do zaniku grasicy oraz zwiększać łamliwość paznokci.

  • Niedobór cynku może sprzyjać powstawaniu marskości wątroby.
  • Przy niedoborze cynku mogą pojawiać się problemy z koncentracją, większe ryzyko rozstępów oraz zahamowanie procesu gojenia się ran.
  • Niedobór żelaza może powodować chęć na kwaśne produkty.

Dieta i wchłanianie minerałów

Pokrzywa może dostarczać organizmowi cynku. W diecie może mieć znaczenie łatwo przyswajalny krzem, który może zapobiegać odkładaniu się aluminium w mózgu.

  • Kwas fulwowy może ograniczać wchłanianie metali ciężkich.
  • Dynia nie pochłania metali ciężkich.

Objawy i diagnostyka

Regularne badania krwi mogą pomagać w wykrywaniu metali ciężkich. U osób z miażdżycą poziom cynku może być niższy.

  • Wklęsłe paznokcie z wywiniętymi brzegami mogą być objawem nadmiaru żelaza.

Bezpieczeństwo i przeciwwskazania

Nadmiar selenu może być toksyczny i prowadzić do zatrucia. Cynk może powodować nudności, a jego przewlekłe stosowanie w dużych dawkach może prowadzić do zaburzeń neurologicznych.

  • Sok z pokrzywy nie powinien być spożywany przy nadmiarze żelaza w organizmie.
  • Nadmiar żelaza może upośledzać działanie układu immunologicznego.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.

Twierdzenia w tym opracowaniu