Wpływ glikokortykosteroidów

Glikokortykosteroidy mogą silnie wpływać na metabolizm kości i mogą zwiększać podatność na wybrane działania niepożądane. Szczególnie istotne mogą być zmiany dotyczące gospodarki wapniowej oraz ryzyka rozrostu drożdżaków z rodzaju Candida. Znaczenie może mieć także sposób ograniczania części tych skutków w codziennym postępowaniu.

Glikokortykosteroidy mogą niszczyć osteoblasty 1, rozpuszczać kości 1, zmniejszać wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym 1 i zwiększać wydalanie wapnia z moczem 1.

Wysoki poziom kortyzolu może hamować przyswajanie wapnia 1, co może dodatkowo nasilać osłabienie układu kostnego.

Długotrwała ekspozycja na glikokortykosteroidy może sprzyjać spadkowi gęstości mineralnej kości i może zwiększać ryzyko złamań. Największe znaczenie może mieć przewlekłe stosowanie oraz brak działań wspierających metabolizm kostny.

Glikokortykosteroidy mogą zwiększać ryzyko kandydozy 1, a przewlekłe zażywanie może predysponować do nadmiernego rozrostu Candida albicans 1.

Wziewne kortykosteroidy mogą powodować powstawanie Candida albicans 1, a stosowanie sterydów może ogólnie sprzyjać nadmiernemu rozrostowi candidy 1.

Ryzyko może dotyczyć zwłaszcza jamy ustnej i błon śluzowych, ponieważ steroidy mogą osłabiać lokalne mechanizmy obronne. Znaczenie może mieć też czas terapii i sposób podawania leku.

Witamina D3 może chronić kości podczas przyjmowania glikokortykosteroidów 1, a witamina K2 może chronić kości podczas przyjmowania glikokortykosteroidów 1.

Sulforafan może wzmacniać kości osłabione przyjmowaniem glikokortykosteroidów 1.

W praktyce pomocne może być także dbanie o odpowiednią podaż wapnia, regularny ruch dostosowany do stanu zdrowia oraz kontrola czynników, które mogą dodatkowo pogarszać gospodarkę kostną.

To nie jest porada medyczna i zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek zmian.